ทุ่งดอกหงอนนาค..ไม่ไกลมากแต่ก็ไม่ได้ใกล้

ไปมาเมื่อ 14’10’17 #วันเสาร์มันก็ต้องม่วงอ่อนๆแบบพาสเทล

ปลายฝนต้นหนาวจะไปเที่ยวไกลก็ยังเป็นช่วงงานรัดตัวแต่ใกล้ๆ ก็อยากได้อะไรใหม่ๆ สุดท้ายจึงมาตกที่ทุ่งดอกหงอนนาคแบบลงตัว ไม่ไกลจากกรุงเทพฯมากนัก สามารถไปเช้า-เย็นกลับได้ แถมได้บรรยากาศทุ่งดอกไม้อีกต่างหาก ทุ่งดอกหงอนนาคบานสะพรั่งในไร่ศักดิ์สุภา รีสอร์ท แก่งหินเพิง ต.สะพานหิน อ.นาดี จ.ปราจีนบุรี

 

 

 

การเดินทางไม่ยากมากหากขับรถไปเองสามารถตั้ง GPS “ไร่ศักดิ์สุภา” แล้วขับตามเส้นทางมุ่งหน้าสู่อ.นาดีและแก่งหินเพิง (แต่วันที่ไปไร่ศักดิ์สุภาไม่มีอ่ะขึ้นแค่หจก.ศักดิ์สุภา...ต้องเสี่ยงดวงไปแต่ถึงเหมือนกัน)

เมื่อขับไปสักพักใหญ่ๆ เข้าสู่ปราจีนบุรีจะรู้สึกว่าทางเล็กลง (คงใกล้ถึงแล้วมั้ง) ให้เชื่อมั่นในจีพีเอสและขับตรงไปค่ะ แต่เมื่อขับไปอีกจะเป็นทุ่งนามากยิ่งขึ้น จีพีเอสหลอกป้ะเนี่ย/ หรือมันคนละที่กัน เอาแล้วไงมาตั้งไกลจะกลับตอนนี้ก็อีกสิบกว่ากิโลเอง แต่ถ้าไปต่อแล้วมันผิดทางล่ะ กลับ/ไม่กลับดีเนี่ย ตัดสินใจขับต่อไปตามจีพีเอส จะเห็นป้ายทางเข้ารีสอร์ทอยู่ขวามือ (ป้ายดูเก่ามากมันใช่ที่เดียวกันมั้ย คนก็มาเที่ยวตั้งมากมันน่าจะเป็นป้ายบอกทางไปชมทุ่งดอกหงอนนาคสิ) แต่ก็เลี้ยวเข้าตามป้ายอย่างไว ทางแคบต้องขับแบบระมัดระวังรถสวน เข้าไปในรีสอร์ทจะมีทั้งไปล่องแก่งและชมทุ่งดอกไม้ 

จ่ายค่าเข้ายี่สิบสามารถถ่ายรูปชิคๆชิลๆได้ตลอดทั้งวัน (ถ้าไม่โดนแดดแผดเผาไปซะก่อนนะ) แปลงดอกไม้ขนาดไม่ใหญ่มากสามารถเดินชมรอบแปลงได้แบบสบายๆ ด้วยความที่ดอกหงอนนาคเป็นกอสูง ก้านดอกสูงทำให้ช่วยบดบังนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ทำให้พอจะหามุมถ่ายรูปได้หากคนเยอะ

เหมือนดอกหงอนนาคแอบมีกลิ่นหอมอ่อนๆด้วยค่ะ

 ดอกเล็กๆ เเต่อยู่เต็มทุ่งสวยไปอีกแบบ

ปล.หากไปอยากขับรถไปตั้งไกลเเล้วรู้สึกเสียเที่ยวเเนะนำให้ล่องแก่งหินเพิงดูสักรอบ...เค้าบอกมาว่าสนุก!!!! ^^_^^

edit @ 27 Oct 2017 10:18:55 by FaFriend

ไปกัน 2 คน (จริงเหรอ?)

posted on 23 Jan 2013 23:12 by fafriend

การนั่งรอคงเป็นอะไรที่น่าเบื่อหน่าย โดยเฉพาะรอโดยที่ไม่มีอะไรทำ 
การรอเข้าโรงภาพยนตร์ จาก 4 ทุ่ม เป็น 4 ทุ่ม 45 นาที ดูเหมือนจะยาวนาน

ฉันนั่งมองพนังงานขายป๊อปคอร์นที่คงเริ่มง่วงนอน

ไล่ไปจนสะดุดสายตากับชายหญิงคู่หนึ่งที่นั่งรอเวลาไม่แพ้กัน
(ไม่แน่อาจดูเรื่องเดียวกับฉันก็ได้)

พี่ผู้หญิงเองก็กึ่งนั่งกึ่งนอนเเล้ว คงรอมานานกว่าฉันเป็นเเน่

ในขณะคนที่มาข้างๆ กำลังจดจ่อกับหน้าจอสี่เหลี่ยมตรงหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย 

สายตา...จดจ่อ...สองมือ...พิมพ์อย่างรวดเร็ว (พร้อมรอยยิ้มมุมปากเล็กๆ)

ก่อนที่จะทันคิดว่าเป็น facebook หรือ Line พี่ผู้หญิงก็เงยหน้าขึ้น

ช่วงจังหวะนั้นที่สายตาของผู้หญิงแปลกหน้าสองคนสบกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ...

รอยยิ้ม...เปิดเผยปรากฏขึ้นพร้อมกัน

ยิ้มที่เข้าใจกันของผู้หญิงแปลกหน้า ที่ผู้ชายข้างตัวไม่ทันได้สังเกตเห็น

ก่อนที่ใครบางคนจะทันรู้ตัวขอเดินดูรอบๆเล่นซักหน่อย

เดินซื้อของกินที่มานั่งกินรอจนหมดไปเกือบครึ่ง

สายตาช่างสังเกตดันไปเห็นชายหญิงอีกคู่

ผู้หญิงพูดคุยเล่าเรื่องราวอย่างออกรสในขณะที่ผู้ชายยิ้มและหัวเราะตามไปด้วย

แต่...สายตาและสองมือจดจ่ออยู่กับหน้าจอสี่เหลี่ยม

ในที่สุดฝ่ายหญิงจึงเลือกที่จะเลิกเล่า และกินป๊อปคอร์นแทน

ส่วนฉัน...ได้แต่นั่งทอดสายตาไปเรื่อยเปื่อย ลอบสังเกตคู่รัก คู่เพื่อนหลายๆคู่

มองเวลารอเข้าโรงฯ ดูตัวอย่าง

จนกระทั่งได้เวลาชมภาพยนตร์ดั่งตั้งใจ

แต่เอ๊ะ!!! . . . นี่ช้านนนนนนนนนนนนน

ไม่ได้มาดูหนังคนเดียวน๊า  ฮึ่ย!!

edit @ 25 Jan 2013 02:58:17 by FaFriend

edit @ 25 Jan 2013 17:12:51 by FaFriend

เพื่อนรัก กับ เพื่อนพิเศษ

คงจะไม่ปฎิเสธว่า "เพื่อนรัก"
ยากนักที่จะหาพบเจอได้

มิควรหรือที่เราควรจะ  "รักษา"  แต่ไม่  "ครอบครอง"

มิควรหรือที่เราควรจะ  "ใส่ใจ"  แต่ไม่  "สอดรู้"

มิควรหรือที่เราควรจะ  "ห่วงใย"  แต่ไม่  "หวังผล"

มิควรหรือที่เราควรจะ  "ให้เกียรติ"  แต่ไม่  "ระแวง"

บางครั้งกว่าที่เราจะรับรู้
"เพื่อนรัก" ก็จากเราไปไกลแสนไกล
ทิ้งไว้แค่ภาพถ่ายเก่าเก่า กับความรู้สึก
ที่แม้จะแลกด้วยน้ำตา
ก็ไม่อาจจะไขลานกลับมาเริ่มใหม่ได้


ที่มา  http://byowen.wordpress.com

edit @ 8 Oct 2012 20:16:54 by FaFriend